Orgel

De orgelkas dateert uit 1547/1548. De frontpijpen dateren waarschijnlijk uit 1679.
In de bekroning van het orgel moet volgens het boek “Geïllustreerde Beschrijving der Nederlandse Monumenten van Geschiedenis en Kunst”, een beeld van St. Gommarus te vinden zijn. Op het hoofdwerk van het orgel bevinden zich 3 pagodevormige paviljoens.

In 1896 waren er zoveel gebreken aan het orgel dat het hele orgel eruit werd gehaald en vervangen door een nieuw orgel met een pneumatisch systeem. De bouwer was Steenkuyl. Dat was toen een zeer modern orgel. Dit is gebeurd onder leiding van de organist, stadsbeiaardier en dirigent Crevecoeur. Een man met grote invloed. De speeltafel werd toen omgedraaid. De organist zit dus nu met zijn rug maar de kerk. Dat orgel zit er nu dus nog in, maar dat moet ook nodig gerestaureerd worden. Het pneumatisch systeem bleek zeer kwetsbaar te zijn en dat wil men ook niet meer terug.

Het rugpositief is in de 80-er jaren van de twintigste eeuw weer bespeelbaar gemaakt onder leiding van de organist van de Hervormde gemeente, de heer Henk Nauta, samen met Jan Bruin en Frans Hansen.

De orgelkas is nog steeds leeg. Het orgel van Steenkuyl uit 1899 keert er niet meer in terug omdat het na de restauratie niet meer in de orgelkas past. Volgens kenners paste echter ook de klank van dat 19e eeuwse orgel niet bij de uitstraling van de 16e eeuwse orgelkas. Het plan is nu om een reconstructie te bouwen van het orgel dat in 1688 door orgelmaker Duyschot in de kas is gebouwd. De huidige 111 frontpijpen van zijn nog afkomstig van dat orgel. De inmiddels overleden orgeladviseur Jan Jongepier heeft daarvoor in 2007 een raamplan geschreven.

Op dit moment is de Westerkerk bezig de financiele middelen te verzamelen voor een nieuw orgel. Kijk op de pagina ‘Orgel Project’ voor meer informatie over het project.

In het houten hanggewelf van het rugpositief van het orgel bevindt zich de in een verdiepte cirkel beweeglijke kop, de z.g. Roraffe of Papottier (= in het Frans: babbelaar). Dat is zeker niet St. Gommarus! De mogelijkheid is wel eens geopperd dat deze kop mechanisch was verbonden met een aldaar geplaatst offerblok. Het hoofd knikte dan goedkeurend als er geld in het offerblok werd ingeworpen.

Meer geschiedenis?

Koorhek

Lorem ipsum

Grafzerken

Lorem ipsum

Preekstoel

Lorem ipsum

Kerkenraadskamer

Lorem ipsum

De Librije

Lorem ipsum